Paul Stodart krijgt wereldwijde publiciteit met het Britse honkbalteam

"Voordat elk toernooi van start gaat, houden we een besloten bijeenkomst en vragen we iedereen om de beurt: "Wat betekent het om voor Groot-Brittannië te spelen?" Zonder camera’s, er wordt niets opgenomen. En in die sessie komt het team altijd dichter bij elkaar." Op die plek zijn de spelers van het Britse honkbalteam en alle medewerkers die hen ondersteunen. Een van hen is Paul Stodart, onze Senior Manager voor Europese webontwikkeling en content, een Brit die momenteel werkzaam is vanuit ons kantoor in Amstelveen, Nederland.

Er wordt weleens gezegd dat je leven verandert zodra je kinderen krijgt, en dat is natuurlijk ook zo. Maar het was de zoon van Paul die hem kennis liet maken met een passie die Paul de hele wereld over heeft gebracht, waarbij hij met zijn camera de emotionele achtbaan van het honkbal van heel dichtbij vastlegt. "Ik maakte voor het eerst kennis met honkbal in Groot-Brittannië toen een van mijn zoons daar als tiener ging spelen", legt hij uit. "Nederland is de beste ploeg van Europa, dus de faciliteiten en de coaching zijn hier echt uitstekend." Tegen de tijd dat zijn zoon 15 was, reisden ze elke maand naar Groot-Brittannië om deel te nemen aan trainingen en toernooien. "Uiteindelijk is mijn zoon andere dingen gaan doen, maar in die tijd ondersteunde ik de Europese kampioenschappen al op operationeel vlak en fotografeerde ik het team."

Als je denkt dat 'operationeel' gewoon een chique manier is om te zeggen 'een beetje administratie', zet je dan maar schrap. Paul is een veteraan bij Canon, met 30 jaar ervaring in de branche. Zijn functie 'uitdagend' noemen, zou nogal een understatement zijn. Hij beheert de systemen waarmee al onze websites in Europa, het Midden-Oosten en Afrika worden gemaakt. En het vrijwilligerswerk dat hij voor GB Baseball doet, is eigenlijk een extra fulltime baan.

Er komt heel wat bij kijken om je voor te bereiden op een toernooi, en onlangs was dat de World Baseball Classic, waarbij het Britse team onder andere tegen de VS speelde in een uitverkocht stadion met 40.000 zitplaatsen. "Dit is het grootste toernooi waar we ooit aan hebben meegedaan. Enorm", zegt hij, alsof hij het zelf nog niet helemaal kan geloven. "Ons team bestaat uit spelers van de New York Yankees, de Boston Red Sox en andere Major League-teams. Deze jongens behoren tot de besten ter wereld."

Voor Paul was dit een organisatieklus waar zelfs de besten onder ons alleen al bij het idee ervan zouden gaan zweten, en het charteren van een vliegtuig voor alle betrokkenen was nog maar het begin. Hij zorgde ervoor dat alle aanwezigen, zo’n honderd spelers, coaches, ondersteunend personeel en familieleden, een plek in het vliegtuig hadden, en regelde ook alle visums en hotels waar ze na aankomst terecht konden. Hij bereidde de trainingsfaciliteiten voor en zorgde ervoor dat alles wat het team nodig had, bij aankomst klaar stond. "Tenues, trainingskleding, honkbalknuppels en -ballen moesten worden geregeld en op het juiste moment op de juiste plek worden bezorgd", voegt hij eraan toe. "Ik ben de reismanager voordat we vertrekken en de materiaalbeheerder als we aankomen." Dat betekent ook het schoonmaken van de sportschoenen van de spelers, en elke dag de was sorteren!

Ook al heeft Paul nu meer tijd omdat zijn drie zoons in de twintig zijn, zorgt hij er toch graag voor dat zijn jaarlijkse vakantiedagen evenwichtig verdeeld zijn. Deze keer had hij bijvoorbeeld een welverdiende pauze in zijn reis ingepland en vertrok hij eerder dan de rest van het team voor een tour door de Grand Canyon. "Ik heb al zo vaak dit soort reizen gemaakt, maar ik vind het ook leuk om toerist te zijn", zegt hij. "Bovendien vind ik het nu heel gemakkelijk om mijn eigen zomervakantie te regelen, want het gaat maar om twee of drie mensen en niet om honderd!" Dit jaar heeft hij nog twee reizen in de planning, beide met GB Baseball: één naar Nicaragua met het Onder-23-team, en daarna een reis naar China met het herenteam.

Alles wat Paul doet, doet hij uit liefde voor de sport, en dat wordt overduidelijk als hij begint te vertellen over zijn derde rol: die van teamfotograaf. Als insider ziet hij dingen die anderen ontgaan, en hij staat zo dicht bij alle Britse honkbalteams (dames, heren, het jeugdteam en het team voor blinden en slechtzienden) dat elke foto de magie van het natuurlijke uitstraalt. "De foto’s die mensen zich herinneren, zijn geen typische actiefoto’s", zegt hij. "Er zijn veel mensen die deze foto’s kunnen maken, maar die mogen niet in de kleedkamer komen of erbij zijn als het team aan boord van het vliegtuig gaat. Die momenten zijn voorbehouden aan een officiële teamfotograaf."

Want hoewel zijn foto’s op de BBC te zien zijn geweest en door de Major League Baseball zijn gebruikt - met al het prestige dat daarbij hoort - zijn het juist de reacties van de spelers en hun families die Pauls werk de moeite waard maken. "Dat geeft me de meeste voldoening: dat ik herinneringen voor ze kan vastleggen en dat ze die vol trots op hun sociale media delen." Hij doet al meer dan tien jaar vrijwilligerswerk voor GB Baseball, dus als iedereen voor een toernooi in de kleedkamer zit - met het hart op de tong - heerst er een gevoel van echt vertrouwen. Een familiegevoel. "Door mijn vrijwilligerswerk ben ik op geweldige plekken geweest en heb ik met geweldige mensen samengewerkt", glimlacht hij. "Het is gewoon fantastisch."