Hoe persoonlijke fotografieprojecten helpen bij het creëren van een succesvolle carrière

Ik bezocht het eiland Islay van de Binnen-Hebriden voor het eerst in 1994 tijdens het filmen van een documentaire. Ik werd meteen verliefd op de locatie en de mensen. Ik vond de schoonheid en spiritualiteit van het magische, bijna mythische landschap fascinerend, evenals de warmte, humor en integriteit van de eilandbewoners en hun manier van leven.

Aan het eind van 2013, na talloze bezoeken, had ik een groeiende verzameling opgebouwd van portretten, landschappen, zeegezichten en wildlife-foto's die de uitstraling van het eiland en de persoonlijkheid van de bewoners laten zien. Ik heb bewust gekozen om te investeren in deze plek als een persoonlijk fotografieproject, gedreven door mijn verlangen om het verhaal te vertellen van een plek die nauw aan mijn hart is gaan liggen.

Naarmate mijn portfolio groeide, begon ik de beelden te delen op sociale media, waaronder Instagram, Facebook en LinkedIn. De reacties waren overweldigend positief en uiteindelijk bereikten ze zelfs het marketingteam voor grootformaat prints van het merk Canon Europe. Zij zagen in mijn werk iets dat aansloot op hun merkwaarde en bedrijfsfocus: een indrukwekkend voorbeeld van de foto-tot-print-mogelijkheden van Canon. Die interesse zorgde al snel voor een commerciële opdracht.

Mijn passieproject werd op die manier betaald werk. Maar waarom?

Ik geloof dat de foto's zo goed aansloegen omdat ze eerlijk waren. Fotografie met vooral prime-objectieven van Canon met een hele geringe scherptediepte en natuurlijke, sfeervolle verlichting was inmiddels mijn typische stijl van visuele storytelling. De afbeeldingen lieten de realiteit zien: een zekere barse uitstraling die sommigen beschrijven als somber, maar die, in mijn ogen, enkel de realiteit laten zien zoals ik deze heb ervaren op het eiland en met de bewoners.

Er was geen opdracht van de klant, geen kunstrichting en geen externe invloed, enkel intuïtie, emotie en jaren van toewijding. Ik heb mijn instincten gevolgd, op mijn visie vertrouwd en de onvermijdelijke kritiek genegeerd. Het was nooit mijn doel om iets te creëren dat iedereen aansprak. Ik maakte de foto's waartoe ik mij voelde aangetrokken en vertelde het verhaal dat ik belangrijk vond om te vertellen.

In de daarop volgende jaren, met nog veel meer bezoeken, groeide het portfolio en daarmee ook het publiek online. In 2016 kreeg ik het bod waar ik nog altijd zeer trots op ben.

Mijn vertegenwoordiger, Mark George, belde me vanuit Londen met geweldig nieuws. Hij was zojuist gebeld door de marketingafdeling van Louis Vuitton Moët Hennessy (LVMH) in Parijs. Ze hadden mijn foto's van Islay ontdekt via LinkedIn.

LVMH is eigenaar van Ardbeg, een van de meest iconische whiskymerken ter wereld, en zij vonden de atmosfeer, authenticiteit en visuele taal van mijn Islay-foto's perfect passen bij de eigenschappen van het merk.

Op het moment zelf kon ik het bijna niet geloven. Een van de grootste bedrijven voor luxeproducten wilde mij inhuren om een van hun meest gerenommeerde merken te fotograferen. En als kers op de taart zouden ze me betalen om naar een eiland te gaan waar ik me al zo thuis voelde.

Het meest belonende aspect was dat ze juist wilden dat ik mijn eigen stijl gebruikte. Ik kreeg wel opdrachten met specifieke locaties, mensen en verhalen, maar ze respecteerden mijn creatieve visie en vertrouwden de interpretatie van het werk aan mij toe. Door die vrijheid bleef het project integer en konden we de relatie de daarop volgende vier jaar in stand houden. Elke reis was creatief verreikend en ook op persoonlijk vlak onvergetelijk.

Ik heb van deze ervaring een van de belangrijkste lessen in mijn carrière geleerd: wacht nooit tot kansen jou vinden. Maak zelf kansen.

Volg je instincten. Investeer in het werk dat jij belangrijk vindt. Deel het met de wereld.

'Maak het zelf en andere zullen je vinden' klinkt misschien eenvoudig, maar ik weet uit ervaring dat het wel zeker op die manier werkt. Ik heb ook altijd waarde gezien in de uitspraak van Steve Jobs: "Mensen weten niet wat ze willen, tot je ze het laat zien". Met passieprojecten kun je de wereld jouw unieke perspectief laten zien.

Natuurlijk moet het werk wel relevant zijn voor potentiële klanten. Ik volgde dan wel mijn creatieve instincten, maar ik moest nog steeds mijn rekeningen betalen. In het begin financierde ik dit project met mijn commerciële werk. Maar ik heb die tijd en dat geld nooit als kosten beschouwd. Het was een investering. Een creatief verreikende, persoonlijk belangrijke en, uiteindelijk, professioneel transformatieve ervaring.

Ik weet nu dat de grootste waarde van het project niet enkel de opdracht was die het opleverde. De grootste waarde kwam van het nalatenschap: de portfolio die voor mij en voor de mensen op de foto's veel betekent en dat hopelijk ook zal doen voor toekomstige generaties die het verhaal in de toekomst tegenkomen.