Een onafhankelijke film maken: advies van filmmakers die je voorgingen

Brianna Lee (hierboven vermeld) wilde acteur worden, maar toen ze nergens werd aangenomen, nam ze het heft in eigen handen en begon ze haar eigen film te schrijven. Dat instinct, om gewoon aan de slag te gaan in plaats van te wachten tot ze werd gebeld, bracht haar helemaal naar het Raindance Film Festival, waar haar speelfilm The Troll in première ging. The Troll is een wilde en kleurrijke psychologische thriller over de donkere kant van sociale media, waarin een popster wordt gevolgd die uiteindelijk bezwijkt onder de onmogelijke druk van roem en negativiteit op het internet.

Bij het maken van een onafhankelijke film ontwikkel je een verhaal dat je realistisch kunt produceren. Je stelt een cast en crew samen, bepaalt het budget, regelt de financiering, plant de shoot en doet de nabewerking. Je hebt niet per se een opleiding of groot budget nodig, maar je moet een realistisch productieplan hebben en mensen die je willen helpen het uit te voeren. Tijdens het Raindance Film Festival 2026 hebben we Brianna en andere succesvolle filmmakers gevraagd naar hun tips om door te breken in de onafhankelijke-filmwereld: hier zijn zeven tips & tricks van ervaringsdeskundigen

Tegen iedereen die het lastig vindt om daadwerkelijk aan de slag te gaan wil de in New York gevestigde actrice, comédienne en bekroonde filmmaker Brianna het volgende zeggen: "Laat je perfectionisme niet in de weg staan van het goede." Maak je project niet groter dan het is, begin gewoon. Dat is het moeilijkste, maar daarna gaat het allemaal vanzelf."

David Martinez, Executive Director van het Raindance Film Festival 2026, is van mening dat dat zelfvertrouwen hetgene is dat mensen die daadwerkelijk films maken onderscheid van mensen die slechts praten over het maken van films. "Als je een filmmaker in spe bent, ben je een filmmaker", zegt hij. De toestemming waarop je wacht komt niet. Maak een plan en houd je daaraan.

De kern van elke goede film bestaat uit een meeslepend verhaal: denk aan de opbouw, de verhaallijn, de spanning halverwege en de uiteindelijke ontknoping. Kijk eens naar je favoriete films en analyseer wat ze zo gedenkwaardig maakt. Dat helpt je om je eigen stijl te vinden en te ontdekken wat voor soort films je wilt maken.

Postapocalyptische horror, Bloodlust, van Australisch duo Rupert Evans en Matt Michalik (die allebei schrijver, regisseur en producer zijn), die ook in première ging op het Raindance Film Festival 2026, had een crew van vier mensen. Het was een one taker, maar het bewerken ervan duurde bijna een jaar. Het grootste deel van het budget werd besteed aan broodjes en brandstof. Matt legt uit: "Je kijkt om je heen, naar waar je woont, wie je vrienden en familie zijn, welke appratuur je hebt... Je realiseert je dat de beste verhalen zich in jouw eigen omgeving bevinden." Die vindingrijkheid zorgde ervoor dat het duo waar mogelijk vrienden en familie inschakelde en ze besloten in Victoria's Wombat State Forest te filmen, waar geen vergunning voor nodig is. Ze hebben de oorspronkelijke eigenaren van dit land echter wel vermeld in de credits aan het einde van de film. Toen ze niemand konden vinden voor de hoofdrol, hebben ze een castingoproep geplaatst en Liam Maloney gevonden, die zijn acteercarrière een boost wilde geven.

Filmfestivals, evenementen en meet-ups bieden ook allemaal mogelijkheden om potentiële samenwerkingen aan te gaan. David zegt: "Netwerken is heel belangrijk. Als dat niet bij je past, zoek dan iemand die je daarbij kan helpen. Het gaat om wie je kent."

Een filmopleiding biedt formeel onderwijs over alles dat met filmmaken te maken heeft, van geluidsontwerpen en cinematografie tot scripts schrijven. Er is ook niet één juiste optie. Een fulltimefilmopleiding is voor sommigen heel geschikt, maar er zijn ook parttime studies en korte cursussen voor onafhankelijke films, zoals de cursussen die worden aangeboden via Raindance.

De makers van Bloodlust kennen elkaar van een filmopleiding. "Als deze opleiding er niet was geweest, had Bloodlust nooit bestaan en hadden Matt en ik elkaar nooit ontmoet. Ik vond het alleen soms wel vrij claustrofobisch en ouderwets. Ze hadden ons deze film nooit laten maken", legt Rupert uit. Matt had al veel verschillende films gemaakt voordat hij aan een officiële filmopleiding begon. "Ik maakte altijd grappige films met mijn vrienden en familie... Dat zie ik een beetje als mijn thuisonderwijs."

Brianna heeft echter geen opleiding gevolgd en ervaring opgedaan in de praktijk: "Ik houd me al bijna twintig jaar bezig met het maken van films, maar ik heb nog nooit een opleiding of les gehad... Ik heb mezelf alles aangeleerd, van het filmen en bewerken tot het maken van shotlists en het leren van de terminologie." Ze geeft aan dat een mentaliteit van 'fake it till you make it' (doen alsof tot je het kunt) goed van pas komt, "maar als je het heel vaak hebt gedaan, is het niet meer doen alsof", is ze van mening.

Haris Zambarloukos, de voor een BAFTA en Oscar genomineerde cinematograaf achter Thor en Murder on the Orient Express, heeft op het American Film Institute gezeten. "Voor zover ik wist was dit de enige school waar film echt centraal stond." Maar zijn echte opleiding begon al jaren daarvoor, legt hij uit, in een donkere kamer toen hij ongeveer twaalf jaar oud was. Hij beschrijft zijn voortdurende leerproces niet als iets wat in een klaslokaal wordt bijgebracht, maar meer als iets waar hij zelf naar op zoek gaat: "Als je een boek leuk vindt, lees je het, lees je daarna het boek ervoor en lees je vervolgens het boek dat de auteur heeft gelezen. Zo leer je. Je gaat terug in de tijd." Een officiële training volgen en zichzelf trainen deed hij tegelijkertijd.

Een van de grootste uitdagingen voor onafhankelijke-filmmakers is de financiering regelen om daadwerkelijk met het project aan de slag te kunnen gaan. Naast camera-apparatuur heb je geld nodig voor locaties, reizen, verzekeringen, nabewerking en, indien mogelijk, het betalen van de cast en crew.

Veel filmmakers maken gebruik van crowdfundingplatforms en zetten social media in om een publiek op te bouwen en support te genereren. Anderen hopen op investeringen van productiebedrijven, particuliere investeerders en merken zoals Canon Europe, dat een videobeurs aanbiedt voor opkomend talent. De concurrentie om financiering is echter hevig, legt Janay Boulos uit: "Er zijn niet genoeg financiële middelen, subsidies en support beschikbaar voor filmmakers."

Het rondkrijgen van de financiering is slechts een deel van het hele verhaal. Het is net zo belangrijk om samen te werken met partners die dezelfde creatieve visie hebben. "We waren het er vanaf het begin over eens dat we niet met een kanaal in zee wilden gaan. We wilden zelf bepalen wie onze partner werd en met wie we wilden samenwerken", zegt Abd Alkader Habak, co-creator van Birds of War. Voor veel filmmakers is het behouden van creatieve controle net zo waardevol als het rondkrijgen van de financiering.

De regisseurs van Bloodlust werden gesteund door hun netwerk, maar ze hebben veel uit eigen zak betaald. "De belangrijkste eerste stap is bepalen wat je al hebt. Of het nu gaat om apparatuur, locaties, props, vaardigheden of zelfs mensen... Kwaliteitsverlies voorkom je door je geld, energie en focus op de juiste manier te verdelen", legt Matt uit.

Door de beperkingen moet je keuzes maken en vaak maak je veel betere keuzes dan wanneer je een groot budget hebt. Brianna Lee heeft creatieve keuzes gemaakt waardoor ze een groter verhaal kon vertellen dan ze ooit had durven dromen met haar kleine budget. "Ik besloot in een vroeg stadium dat ik het moest hebben van het acteren, de vertolking en de dialogen in plaats van dure visuals. De sterrenstatus in de popwereld van de hoofdpersoon, Killa B, werd meer gesuggereerd dan echt getoond. De kijker moest zijn verbeelding gebruiken om gaten op te vullen."

Abd Alkader Habak kreeg te maken met een ander soort beperking. Hij heeft geen opleiding gevolgd en filmde in een conflictgebied in Syrië. We vertrouwden bijna volledig op de zon en natuurlijk licht in plaats van op professionele belichtingsapparatuur... Ik heb een diepgaand inzicht gekregen in hoe je met het beschikbare licht kunt werken en hoe dit emoties en de sfeer kan bepalen.

Beide filmmakers hebben hun beperkingen tot een deel van de identiteit van de film gemaakt en hebben zich niet laten weerhouden om de film te maken.

Iedereen is zich er van bewust dat het voor de meesten een carrière is die jaren kost om op te bouwen. David Martinez zegt: "We hebben allemaal bijbaantjes gehad om uiteindelijk hier te komen. Daar hoef je je niet voor te schamen. Doorzettingsvermogen is het belangrijkste."

Iedereen lijkt het erover eens te zijn dat het belangrijk is om af en toe afstand te nemen van je werk. Het maken van een film betekent lange werkdagen en je bent constant problemen aan het oplossen. Je doet het werk met liefde en daarom is het moeilijk om te stoppen. Rupert Evans van Bloodlust geeft toe: "We hadden geen idee van de stress die heerst op een filmset. Ik wist niet dat we mentaal tot zo veel in staat waren... Ik heb het volgehouden door afstand te nemen. Als ik thuiskwam na een dag werken op de set, controleerde ik een paar laatste dingen voor de volgende dag en daarna zette ik de film uit m'n hoofd. Ik ging dan bijvoorbeeld lezen, sporten, muziek luisteren of koken."

Matt Michalik is van mening dat geordend werken voorkomt dat je je zorgen gaat maken: "De dag voor de shoot pakte ik mijn tas in, maakte ik mijn auto schoon, las ik het script opnieuw... Ik denk dat het belangrijk is om kleine dingen te hebben om naar uit te kijken als je een stressvolle dag of bepaalde uitdagingen voor de boeg hebt. Ik maak van koffiedrinken een leuk moment en ik kijk ernaar uit om een net ontdekt nummer opnieuw te luisteren. Ik denk dat het belangrijk is om goed in te gaten te houden hoe je je voelt, zodat je je gezondheid niet verwaarloost."

Haris Zambarloukos is groot fan van hobby's die niks met filmmaken te maken hebben. Hij houdt van surfen, een sport waarvoor je je hele lichaam nodig hebt, iets wat niet het geval is als je in een donkere kamer over een kleurgradatie heen zit gebogen.

Elke filmmaker is het ermee eens dat je nooit het perfecte moment of ideale budget zult vinden voor een film. De films die het publiek bereiken zijn de films die daadwerkelijk worden gemaakt. Janay Boulos herinnert zich dat het afronden van Birds of War onder tijdsdruk meer voelde als loslaten dan als afronden: "Het voelde alsof ik de film de wijde wereld in stuurde en iets kwijtraakte wat ik al die jaren had vastgehouden." Maar toen de film eenmaal uit was, zegt ze, was hij niet meer alleen van haar: "Nu de film er is, heb ik het gevoel dat hij zijn eigen leven leidt."


David Martinez heeft veel filmmakers zien slagen. "Geloof in jezelf. Als je het hier gelooft," zegt hij terwijl hij naar zijn hoofd wijst, "en hier," hij wijst naar zijn hart, "manifesteer je het en zorg je dat het lukt."